اگرسرباز امام زمانیم، باید خود را برای مبارزه آماده کنیم...

نتیجه تصویری برای امام زمان

اعتقاد به امام زمان، به معنای گوشه‌ گیری نیست. جریان های انحرافی قبل از انقلاب تبلیغ می‌ کردند، الان هم در گوشه و کنار تبلیغ می‌ کنند که امام زمان می‌ آید و اوضاع را درست می‌کند؛ ما امروز دیگر چه کار کنیم! چه لزومی دارد ما حرکتی بکنیم! این مثل آن است که در شب تاریک، انسان چراغ روشن نکند؛ چون فردا بناست خورشید عالم تاب بیاید و روز بشود و همۀ دنیا را روشن می‌کند.
خورشیدِ فردا، ربطی به وضع کنونی من و شما ندارد. امروز اگر ما می بینیم در هر نقطۀ دنیا ظلم و بی عدالتی و تبعیض و زورگویی وجود دارد، اینها همان چیزهایی است که امام زمان برای مبارزه با آنها می‌ آید. اگر ما سرباز امام زمانیم، باید خود را برای مبارزه با اینها آماده کنیم.

انتظار به معنای این است که ما باید خود را برای سربازی امام زمان آماده کنیم.. سرباز منجی بزرگی که می‌خواهد با تمام مراکز قدرت و فساد بین‌المللی مبارزه کند، احتیاج به خودسازی و آگاهی و روشن‌بینی دارد...
ما نباید فکر کنیم که چون امام زمان خواهد آمد و دنیا را پر از عدل و داد خواهد کرد، امروز وظیفه‌ ای نداریم؛ نه، بعکس، ما امروز وظیفه داریم در آن جهت حرکت کنیم تا برای ظهور آن بزرگوار آماده شویم.
اعتقاد به امام زمان به معنای گوشه‌ گیری نیست. ...امروز اگر ما می‌ بینیم در هر نقطه‌ ی دنیا ظلم و بی‌عدالتی و تبعیض و زورگویی وجود دارد، اینها همان چیزهایی است که امام زمان برای مبارزه با آنها می‌ آید. اگر ما سرباز امام زمانیم، باید خود را برای مبارزه با اینها آماده کنیم.
 

 

بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با اقشار مختلف مردم - مصلای تهران 1381 

منبع:http://www.aqr.ir





[ پنج شنبه 11 آبان 1396  ] [ 04:55 ب.ظ ] [ زارع-مرادیان ]

پرشکوه ترین نرمش قهرمانانة تاریخ

نتیجه تصویری برای امام حسن مجتبی

هر کشته شدنی که شهادت نیست؛ کشته شدنِ با شرایطی، شهادت است.در باب صلح امام حسن (علیه السلام) این مسئله را بارها گفته ایم و در کتابها نوشته اند که هرکس حتی خود امیرالمؤمنین (علیه السلام) هم اگر به جای امام حسن مجتبی (علیه السلام) بود و در آن شرایط قرار می گرفت، ممکن نبود کاری بکند، غیر از آن کاری که امام حسن (علیه السلام) کرد. هیچ کس نمی تواند بگوید که امام حسن (علیه السلام)، فلان گوشة کارش سؤال برانگیز است. نه، کار آن بزرگوار، صد در صد بر استدلال منطقی غیرقابل تخلف منطبق بود. در بین آل رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، پُرشورتر از همه کیست؟
شهادت آمیزترین زندگی را چه کسی داشته است؟ غیرتمندترین آنها برای حفظ دین در مقابل دشمن، چه کسی بوده است؟ حسین بن علی (علیهما السلام) بوده است. آن حضرت در این صلح، با امام حسن (علیه السلام) شریک بودند. صلح را تنها امام حسن (علیه السلام) نکرد؛ امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) این کار را کردند؛ منتها امام حسن (علیه السلام) جلو بود و امام حسین (علیه السلام) پشت سر او بود. امام حسین (علیه السلام)، جزو مدافعان ایدة صلح امام حسن (علیه السلام) بود. وقتی که در یک مجلس خصوصی، یکی از یاران نزدیک به امام مجتبی علیه السلام اعتراضی کرد، امام حسین (علیه السلام) با او برخورد کردند. هیچ کس نمی تواند بگوید که اگر امام حسین (علیه السلام) به جای امام حسن (علیه السلام) بود، این صلح انجام نمی گرفت. نخیر، امام حسین با امام حسن (علیهما السلام) بود و این صلح انجام گرفت و اگر امام حسن (علیه السلام) هم نبود و امام حسین (علیه السلام) تنها بود، در آن شرایط، باز هم همین کار انجام می گرفت و صلح می شد.
صلح، عوامل خودش را داشت و هیچ تخلف و گریزی از آن نبود. آن روز، شهادت ممکن نبود. مرحوم شیخ راضی آل یاسین در کتاب "صلح الحسن"  ثابت می کند که اصلاً جا برای شهادت نبود.
هر کشته شدنی که شهادت نیست؛ کشته شدنِ با شرایطی، شهادت است. آن شرایط، در آنجا نبود و اگر امام حسن علیه السلام، در آن روز کشته می شدند، شهید نشده بودند. امکان نداشت که آن روز کسی بتواند در آن شرایط، حرکت مصلحت آمیزی انجام بدهد که کشته بشود و اسمش شهادت باشد و انتحار نکرده باشد. 

منبع: کتاب انسان 250 ساله مقام معظم رهبری 

 





[ جمعه 5 آبان 1396  ] [ 06:04 ب.ظ ] [ زارع-مرادیان ]

زندگی به سبک امام حسین علیه السلام

حیا یکی از ارزش های اخلاقی است که امام حسین به عنوان یکی از مصادیق واقعی و حقیقی حیا و عفت در بین مردم به شمار می روند . برای نشان دادن اهمیت حیا همین بس که به حدیثی از مولای متقیان امیر المومنین علیه السلام اشاره کنیم که فرمودند: «کسی که دین ندارد، حیا ندارد.» لذا یکی از نشانه های بی دینی، بی حیایی است. بی حیایی یعنی مبادرت به کار قبیح در حضور دیگران ، بدون هیچ گونه نگرانی.
 
متاسفانه در جامعه امروز شاهد بی حیایی هایی هستیم که حتی برخی از افراد بدون هیچ باکی به ارتکاب عمل زشت و ناپسند می پردازند.
اینان افراد بی حیایی هستند که اگر در حال گناه دیده شوند هرگز متاثر نمی شوند و همچنان به کار خود ادامه خواهند داد.
پوشش های نامناسب، چشم چرانی ها، ریا در خدمت به مردم و... همه از مصادیق بی حیایی در جامعه ی امروز است. این بی حیایی ها در حالی در جامعه ی امروز اتفاق می افتد که خود را شیعه و ارادتمند به ابا عبدالله الحسین می دانیم اما خوب است همانگونه که در دو ماه تاسوعا و عاشورا به عزادارای برای سید الشهدا و در اعیادی همچون نیمه شعبان به برگزاری مراسم ها و جشن ها مذهبی برای عرض ارادت به آن حضرات معصوم  می پردازیم در عمل هم به الگوهای رفتاری اولیای خدا و در راس ایشان امامان معصوم  توجه کنیم. حیا نزد آن بزرگواران در اوج خود قرار دارد. صفت حیا در وجود نازنین حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام موج می زند و تاریخ زندگانی امام از کودکی تا صحنه کربلا شاهد این مدعاست.
 
حیا خود عامل عاقبت بخیر است. کسی که حیا نداشته باشد هیچ چیز جلودارش نیست و و هر کاری را که بخواهد انجام می دهد و این نمونه کامل بی ایمانی است .
 
«اگر حیاء به شکل تصویری در بیاید می شود حسین.»
(مئه منقبه من مناقب امیر المومنین و الائمه، ص۱۳۵ )  
این کلام کنایه از نهایت حیای امام حسین عیه السلام دارد. امام حسین علیه السلام در رفتار فردی و اجتماعی، در قبال خدا و بندگان و در برابر خدمت به بندگان حیا داشتند. 


ادامه مطلب
[ چهارشنبه 3 آبان 1396  ] [ 11:51 ق.ظ ] [ زارع-مرادیان ]