نتیجه تصویری برای امام حسین

اگر چـه تمام اهلبیت(ع) نور واحد هسـتند و هرکدام حجت خدا بـرای خلق می باشـند، ولی وقتی بـه اوصاف و ویژگی هـای امام حسـین (ع)  کـه بـه واسـطه شـرایط زندگـی و امامـت ایشـان بـه وجـود آمـده اسـت میرسـیم، همـه چیـز فـرق می کنـد.
انـگار انقلابـی شـکل می گیـرد و ایشـان چنـان در میـان اهلبیـت و شـیعیان بـه عظمـت و بزرگـی یـاد می شـوند و سـفارش هایی در مـورد ایشـان اززبـان مبارک آنهـا شـنیده می شـود کـه در مـورد هیـچ یک از اهلبیت شـنیده نشـده اسـت. از چنان محبوبیتی برخوردار اسـت که انگار انبیای الهی او را قبل از ولادت هـم می شـناختند و مشـتاق زیارت او بودنـد.

حال سـؤال مهم و اساسی این است:
راز محبوبیـت، جاودانگی و ویژگی هـای منحصـر بـه فـرد امـام حسـین(ع) چیسـت؟
چـرا خصوصیات خاصی برای ایشـان ذکر شـده اسـت کـه برخی از آن حتـی بـرای پیامبـر(ص) نیـز گفتـه نشـده اسـت؟
قبـل از اینکـه به حکمت این توصیه ها و سـفارش ها در مورد امام حسـین (ع) بپرداز یـم، تعـدادی از روایـات و توصیه هـای اهلبیـت واحـوالات پیامبـران در ارتبـاط بـا سیدالشـهدا (ع)  را بیـان می کنیـم و در ادامـه بـه پاسـخ ایـن سـؤال می پردازیـم.

اختصاصی های امام حسین
1- تربت 
امام صادق در روایتـی فرمودنـد: »خداونـد تربـت جـدم حسـین (ع) را وسـیله درمـان دردهـا، امـان از ترس ها و وحشـت ها قـرار داده و هرگاه شـما آن تربت را به دست آور ید، آن را ببوسید و روی چشمان خود بگذارید و آنگاه به سایر اعضای بدنتان بکشـید»1
 
خداونـد در هیـچ خاکی حتی خاک کعبه یا قبـر مطهر پیامبر اکرم (ص) شـفا قـرار نداده اسـت، مگر در تربت امام حسـین (ع) .2-عزاداری و گریه 
در میـان اهلبیـت بـه انـدازه ای کـه توصیـه بـه عـزاداری و گریـه بـرای امـام حسـین (ع) شـده اسـت بـرای هیـچ یـک از معصومیـن نشـده اسـت. روایـات عجیب و قابل تأمل ز یادی جهت تشکیل و شرکت در جلسات عزاداری و گریه در مصیبـت امـام حسـین (ع) بـه فراوانـی در منابـع روایـی قابـل دسترسـی اسـت.
امام رضا (ع) فرمودند:
بـر ماننـد حسـین(ع) بایـد گریسـت؛ ایـن گریـه گناهـان بـزرگ را بریـزد. سـپس فرمـود: پـدرم را شـیوه بـود كـه چـون محـرم می شـد خنـده نداشـت و انـدوه بـر او غالـب بـود تـا روز دهـم. روز دهـم، روز مصیبـت و حـزن و گریـه اش بـود و می فرمـود در ایـن روز حسـین (ع) كشـته شـد .2
در ایـن زمینـه روایات بی شـماری در کتاب های روایی وارد شـده اسـت که از بهتریـن منابع آن می توان بـه کتاب «کامل الزیارات» اشـاره کرد.

 


ادامه مطلب

 
 

تاريخ : پنج شنبه 30 فروردین 1397  | 10:56 ب.ظ | نويسنده : زارع-مرادیان | نظرات 0

نتیجه تصویری برای امام حسین

 

 

 

امام حسين عليه ‏السلام از کودکي به قرآن عشق فراواني داشت؛ زيرا آيات فراواني از قرآن در خانه ‏شان بر رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم نازل گشت و بدون ترديد، امام حسين عليه‏ السلام متأثر از فضاي قرآن حاکم بر خانواده بود. و به اين کتاب آسماني علاقه شديدي داشت و همواره در تمام زندگي ‏اش از قرآن سخن مي‏ گفت و لحظه‏ اي از آن جدا نبود؛ حتي در آن روزهايي که براي دفاع از قرآن و اسلام آماده جنگ با دشمنان اسلام بود. امام عليه‏ السلام چه در مدينه و چه در بين مکه و مدينه و در راه عزيمت از مکه به کربلا و در کربلا، در مقاطع مختلف، از قرآن سخن به ميان مي ‏آورد و با ابراز عشق به آن، ميزان علاقه خود را به حاضران و آيندگان نشان مي‏ داد.

امام حسين عليه السلام درباره بهره ‏گيري مردم را از قرآن مي ‏فرمايد: «کتاب خداوند عزيز و بزرگ چهار چيز در بر دارد؛ عبادت و اشاره، لطيفه‏ ها و حقيقت‏ ها، پس عبادت آن براي عوام و اشارات آن براي خواص و ظرافت‏ ها و دقت‏ هايش براي دوستان (خدا و رسول و اهل بيت عليهم السلام) و حقيقت ‏هاي آن براي انبياء الهي مي ‏باشد».




 
 

تاريخ : پنج شنبه 30 فروردین 1397  | 10:48 ب.ظ | نويسنده : زارع-مرادیان | نظرات 0

 

تا به راهت راهیم من

فارق از گمراهیم من

غم ندارم در دو عالم

چون حسین است مقتدایم
 

 

             میلاد امام حسین(ع) و روز پاسدار مبارک باد

 






 
 

تاريخ : پنج شنبه 30 فروردین 1397  | 10:30 ب.ظ | نويسنده : زارع-مرادیان | نظرات 0

نتیجه تصویری برای  امام حسین

 


امام حسین (ع) بیشتر عمرش، یعنی از 57 سال 47 سالش را با برادر بزرگش امام حسن مجتبی (ع) در یک خانه و در یک شهر یعنی مدینه و دوران خلافت پدرشان را در کوفه زیسته و با هیچ کس دیگری این همه همراه نبوده است.
به متون تاریخی و روایی که نگاه می کنیم، این دو برادر را تا شهادت حضرت مجتبی (ع) همه جا با هم می بینیم. پس از شهادت برادر بزرگ است که امام حسین (ع) در تاریخ، تنها دیده می شود.
این همدلی و همراهی نشان از اهداف مشترک آن دو در زندگی دارد که اندیشه ها و آمال یکدیگر را به خوبی درک می کردند؛ تا آنجا که افزون بر برادری، نزدیک ترین دوست و رفیق همدیگر بودند و همین رفاقت و دوستی صمیمانه، بعدها آثار تربیتی خود را در بزرگ ترین انتخاب زندگی، یعنی ازدواج، از سوی فرزندان آن دو بزرگوار به وضوح می نمایاند.
به هر حال تاریخ صفحات بسیاری دارد که این دو برادر را همیشه همدل و همراه هم نشان می دهد.
روزی به پیرمردی برخوردند و دیدند که خوب وضو نمی گیرد. شروع به بگومگو کردند هر یک به دیگری می گفت: «تو خوب وضو نمی گیری!» سپس به آن پیرمرد گفتند: «بیا تو میان ما داور باش که داریم وضو می گیریم و سپس بگو که وضوی کدام یک از ما خوب است.» پیرمرد که وضوی هر دو را دید، به آن ها گفت: «شما هر دو، خوب وضو می گیرید و این منِ پیرمرد نادانم که خوب وضو نمی گیریم. اینک از شما آموختم و به برکت دستان شما و در سایه دلسوزی شما به امت جدّتان، توبه کردم تا از این پس خوب وضو بگیرم.»1
از این جریان تاریخی، درس های بسیاری می توان گرفت که ما به برخی اشاراتی می کنیم:
ـ در مواجهه با دیگران، ادب و احترام شرط لازم و ضروری است و کسانی که با ادب و احترام بزرگ شده باشند، هرگز به کسی کم احترامی نمی کنند

 

 

 


ادامه مطلب

 
 

تاريخ : جمعه 12 آبان 1396  | 08:14 ب.ظ | نويسنده : زارع-مرادیان | نظرات 0

حیا یکی از ارزش های اخلاقی است که امام حسین به عنوان یکی از مصادیق واقعی و حقیقی حیا و عفت در بین مردم به شمار می روند . برای نشان دادن اهمیت حیا همین بس که به حدیثی از مولای متقیان امیر المومنین علیه السلام اشاره کنیم که فرمودند: «کسی که دین ندارد، حیا ندارد.» لذا یکی از نشانه های بی دینی، بی حیایی است. بی حیایی یعنی مبادرت به کار قبیح در حضور دیگران ، بدون هیچ گونه نگرانی.
 
متاسفانه در جامعه امروز شاهد بی حیایی هایی هستیم که حتی برخی از افراد بدون هیچ باکی به ارتکاب عمل زشت و ناپسند می پردازند.
اینان افراد بی حیایی هستند که اگر در حال گناه دیده شوند هرگز متاثر نمی شوند و همچنان به کار خود ادامه خواهند داد.
پوشش های نامناسب، چشم چرانی ها، ریا در خدمت به مردم و... همه از مصادیق بی حیایی در جامعه ی امروز است. این بی حیایی ها در حالی در جامعه ی امروز اتفاق می افتد که خود را شیعه و ارادتمند به ابا عبدالله الحسین می دانیم اما خوب است همانگونه که در دو ماه تاسوعا و عاشورا به عزادارای برای سید الشهدا و در اعیادی همچون نیمه شعبان به برگزاری مراسم ها و جشن ها مذهبی برای عرض ارادت به آن حضرات معصوم  می پردازیم در عمل هم به الگوهای رفتاری اولیای خدا و در راس ایشان امامان معصوم  توجه کنیم. حیا نزد آن بزرگواران در اوج خود قرار دارد. صفت حیا در وجود نازنین حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام موج می زند و تاریخ زندگانی امام از کودکی تا صحنه کربلا شاهد این مدعاست.
 
حیا خود عامل عاقبت بخیر است. کسی که حیا نداشته باشد هیچ چیز جلودارش نیست و و هر کاری را که بخواهد انجام می دهد و این نمونه کامل بی ایمانی است .
 
«اگر حیاء به شکل تصویری در بیاید می شود حسین.»
(مئه منقبه من مناقب امیر المومنین و الائمه، ص۱۳۵ )  
این کلام کنایه از نهایت حیای امام حسین عیه السلام دارد. امام حسین علیه السلام در رفتار فردی و اجتماعی، در قبال خدا و بندگان و در برابر خدمت به بندگان حیا داشتند. 


ادامه مطلب

 
 

تاريخ : چهارشنبه 3 آبان 1396  | 11:51 ق.ظ | نويسنده : زارع-مرادیان | نظرات 0

تعداد کل صفحات : 7 ::      1   2   3   4   5   6   7